مَعْذِرَتُهُمْ وَ لَهُمُ اللَّعْنَةُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدَّارِ « 1 » ؛ در آن روز ستم‌كاران را ( پشيمانى و ) عذرخواهى سود ندهد و بر آنها خشم و لعن و منزلگاه بد ( جهنم ) مهياست . يا أَيُّهَا الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ إِنَّما تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ « 2 » ؛ اى كافران ! امروز ( قيامت توبه و ) عذرخواهى مكنيد ( كه پذيرفته نيست ) ، تنها آن‌چه ( در دنيا ) كرده‌ايد به آن مجازات مىشويد . فَيَوْمَئِذٍ لا يَنْفَعُ الَّذِينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ ؛ « 3 » پس در اين روز آنان‌كه ستم كردند عذرشان مفيد نيفتد و توبه و بازگشتشان به سوى خدا پذيرفته نشود . شيخ مفيد رحمه اللّه در امالى از امام صادق عليه السّلام دربارهء گفتار خداى تعالى : . . . فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبالِغَةُ . . . « 4 » نقل كرده كه فرمود : هرگاه روز قيامت شود خداى تعالى به بنده‌اش گويد : آيا مىدانستى ؟ پس اگر گفت : بله ، به او گويد : چرا عمل نكردى ؟ و اگر گفت جاهل بودم به او گويد : چرا ياد نگرفتى تا به كارگيرى ؟ پس او را دشمن بدارد ، فرمود : و اين است حجت بالغهء خداوند بر خلقش . « 5 » روز قيامت فقط حقّ و حقيقت و استحقّت بكم الحقائق ؛ و حقايق بر شما ثابت و محقّق گشته . در صحاح گويد : الحاقّه قيامت است ، و علت اين نام‌گذارى اين است كه در قيامت كارها بر مبناى حق استوار باشد . خداى تعالى مىفرمايد : الْحَاقَّةُ * مَا الْحَاقَّةُ * وَ ما أَدْراكَ مَا الْحَاقَّةُ « 6 » ؛

--> ( 1 ) . غافر ( 40 ) آيهء 52 . ( 2 ) . تحريم ( 66 ) آيهء 7 . ( 3 ) . روم ( 30 ) آيهء 57 . ( 4 ) . انعام ( 6 ) آيهء 149 . ( 5 ) . ص 292 . ( 6 ) . حاقه ( 69 ) آيات 1 - 3 .